Kauwen
Horace Fletcherleefde van 1849 tot 1919. Fletcher was ziek, naar zeggen leed hij aan de ziekte van Addison. De ziekte van Addison is een ernstige ziekte waaraan je in de tijd van Fletcher zeker overlijden zou. Fletcher verloor door zijn ziekte veel gewicht, had ernstige darmklachten en men vreesde voor zijn leven. De artsen wisten geen behandeling te bedenken en Fletcher was in feite opgegeven. Hij zat niet bij de pakken neer maar dacht na over zijn buikklachten en besloot…… te gaan kauwen. En het wonder gebeurde, Fletcher genas! Hij raakte in de ban van de heilzame mogelijkheden van kauwen. Zodanig dat hij zelfs vol trots zijn geurloze en droge uitwerpselen opstuurde naar gelijkdenkenden.
Fletcher maakte het vervolgens zijn levenstaak het kauwen te propageren. Kauwen is voorwaarde voor gezondheid volgens Fletcher. Van hem is de uitspraak: “Nature will castigate those who do not mastigate!” (De natuur zal hen die niet kauwen terechtwijzen). Toen hij 58 jaar was nam hij het met kracht- en conditietesten op tegen atleten en het verhaal wil dat hij de atleten glansrijk versloeg.
Fletcher vond dat we moesten kauwen tot het eten vloeibaar wordt of automatisch uit de mond verdwijnt. Hij adviseerde 32 tot 50 keer te kauwen. Bovendien adviseerde hij uitsluitend te eten in goede stemming. Eet alleen als je “good and hungrey” bent en niet als je “angry or sad” bent… Fletcher werd erg populair, verkreeg nogal wat aanhangers. Kauwen werd op den duur zelfs ‘fletcherizen’ genoemd….
Wij kennen in bepaalde streken van ons land het gezegde: “eten moet je drinken en drinken moet je eten”. Dat betekent dat je zelfs je drinken moet ‘inspeekselen’, dus niet zomaar doorslikken. Ook dat beval deze Fletcher aan.
Advies: kauwen!
Onderwerpen: darmen, kauwen, spastische darmen, stoelgang
